این اثر به رغم آن که یک تاریخ خصوصی و مربوط به قاضی برهان الدین احمد، شاعر و دانشمند و سلطان سیواس است، اما اطلاعات بسیار مهمی دربارۀ وقایع نیمۀ دوم قرن چهاردهم/ هشتم آناطولی را دربردارد.
در این کتاب نه تنها اطلاعات بسیار مهمی دربارۀ تاریخ سیاسی و نظامی آناطولی، بلکه دربارۀ تاریخ دینی و مدنی و قوم شناسی نیز موجود است که هیچ پژوهشگری از بزم و رزم از این نقطه نظر استفاده نکرده است.
مؤلف تصریح می کند که مخصوصاً کتاب خود را به این منظور که نه تنها قهرمانی ها و رشادتهای سلطان را در میدان جنگ باز گوید، بلکه برای نشان دادن ارکان و قواعد او در مجالس خصوصی و عشرت او برای همه، کتاب را به این اسم خوانده است.
به گفتۀ مصحح برای چاپ کتاب، قدیم ترین و قابل اعتمادترین نسخه های موجود، نسخۀ ایاصوفیه اساس قرار گرفت و با نسخه های دیگر مقابله شد. اما چون در اثنای چاپ کتاب نسخۀ اندرون در دسترس نبود، بعد از به پایان رسیدن چاپ کتاب با آن مقابله به عمل آمد و جدولی در پایان کتاب افزوده شد که اختلاف نسخ را نشان می دهد.
