برگرفته از متن کتاب:

دو هفته است که گوشم به رادیو است و چشمم به روزنامه ها. و حالا نتیجه این سیر و سیاحت را در «فلسفه اروپا» بصورت درد دل برایت می نویسم. تنها در بحران های سیاسی و اجتماعی حاد است که کلمات و عبارات و اعمال و اقدامات مفهوم واقعی خود را پیدا می کنند . تنها سر بزنگاه ها است که معلوم می شود هر فرقه و هر کس چند مرده حلاج است و تنها سر پلهای خر بگیری است که میتوان بدقت نیروهای دوست و دشمن را بررسی کرد. و چنین شرایطی اخیرا به مناسبت جنک خاورمیانه پیش آمد و مهره ها را نشان داد و داغها را بر پیشانی ها زد آن چنانکه پاک کردنش با که خوردن نامه هم میسر نیست. مردم فرانسه از خرد و کلان و چپ و راست چه نژاد پرست و چه ضد عربند! هیچکس فکرش را نمی کرد و من از همه کمتر که داغ الجزایر چنین بر دل اینها مانده باشد. و ماجرای لشگر کشی کانال سوئز در ۱۹۵۶ و ناکام ماندن آن چنین به انتقام کشی تحریصشان کرده باشد. بقول امه‌سه‌زر «همه این حیوانات رنگارنگ لشگریان جرار استعمارند. همه شان برده فروشند و همه شان به انقلاب بدهکار .» دو هفته تمام «آماده کردن افکار عمومی» طول کشید. آنوقت که اول بمیدان جست؟ دست چپی ها! «حضرات وجدان جهانی» – آنهایی که در مغز پوسیده خود فکر میکنند که «رسالت» دفاع از حق را در تمام دنیا دارند…