کتاب حاضر که عنوان اصلی آن How Greek Science Passed to the Arabs است، نخستین بار در سال ۱۹۴۸ در انگلستان منتشر شد و تحقیقی است درباره راه و شکل انتقال علوم یونانی و لاتینی به جهان عرب و ایران و ترک که عموما زیر حاکمیت اسلام قرار داشتند. نویسنده با برشمردن علوم، فلسفه، ریاضی و طب به عنوان چهار رشته میراث یونانیان به ساختار مسیحیت و تشکیلات دینی آنان در شرق پرداخته و با ذکر برخی از فرقه‏ های مسیحی بر این باور است که زیر بنای فکر یونانی، همین باورهای کلامی و عقیدتی مسیحیان بوده و راه دریایی هند و راه زمینی بلخ و مرو در خراسان را از جمله راههای این انتقال بر‏ می‏شمرد. نویسنده با اشاره به اینکه سوریه فعلی در دوران اولیه، مرز خلافت بغداد و یونان بوده، به تاثیر پذیری مسلمانان از فرهنگ و علوم یونانیان پرداخته و با اشاره به ترجمه آثار و تالیفات یونانی به عربی، به برخی از اولین مترجمان از جمله حنین بن اسحاق و ثابت بن قره پرداخته، سپس به فیلسوفان عالم اسلام از جمله کندی اشاره می‏کند که توانستند آثار ارسطو را با رنگ و لعاب اسلامی در عالم اسلام گسترش دهند. عنوان برخی از فصلهای کتاب را بدین ترتیب است: «یونانی مآبی در آسیا»، «مسیحیت، عامل نیرومند یونانی مآبی»، «نسطوریان»، «مونو فیزیتان»، «تاثیر هند»، «مذهب بودا به عنوان وسیله انتقال احتمالی»، «دستگاه خلافت بغداد»، «ترجمه به زبان عربی»، «فیلسوفان عالم اسلامی».